Veel dwarsfluiten, maar niet alle, zijn uitgevoerd met het E-mechaniek.
Wat is dat eigenlijk?
Het E-mechaniek sluit een extra klep (de G klep) om zodoende het spelen van een hoge E te vergemakkelijken.
Dit mechaniek wordt nogal belangrijk gevonden, zeker in Nederland, maar behalve voordelen zijn er ook nadelen op te noemen:
-
de E klinkt niet mooi open
-
het mechaniek kan voor afstellingsproblemen zorgen
-
het maakt een dwarsfluit duurder
Open kleppen? Alle kleppen kunnen toch open?
Ja, natuurlijk, maar hier hebben we het over een extra voorziening die niet op het verlanglijstje van iedere fluitist voorkomt, maar daar zeker niet zou misstaan!
De vijf 'open kleppen' van een open-kleppen-dwarsfluit zijn eigenlijk doorboorde gesloten kleppen: die kleppen hebben dus een opening. Deze openingen worden tijdens het neerdrukken van de klep door de toppen van twee vingers van de linker- en drie vingers van de rechterhand gesloten.
Deze fluit is heel geschikt om de (beginnende) fluitist te 'dwingen' de vingers juist op de kleppen te plaatsen: gebeurt dit niet goed, dan 'lekken' deze kleppen en is het vormen van een goede toon niet mogelijk.
Leuk meegenomen, maar het gaat eigenlijk om de volgende punten:
-
De open-kleppen-fluit zou je twee dwarsfluiten in één kunnen noemen: door het plaatsen van plugjes in de kleppen functioneert de fluit als een gewone gesloten-kleppen-fluit;
-
De (gevorderde) fluitist kan glissandi (glijdende tonen) spelen, hetgeen op een gesloten kleppen dwarsfluit onmogelijk is;
-
De (gevorderde) fluitist kan ¼-tonen spelen door het gat in de klep maar gedeeltelijk te openen, resp. te sluiten;
-
Een open-kleppen-dwarsfluit 'ademt' of ventileert beter dankzij de open kleppen;
-
Wordt ooit de stap naar het conservatorium gemaakt, dan heeft de open-kleppen-speler een voorsprong: in de professionele wereld is 'open-kleppen' bijna de standaard en veel (moderne) fluitmuziek is geschreven voor de 'open' fluit.
Nadeel:
-
Een open-kleppen-dwarsfluit is vaak duurder dan de gesloten versie,
-
Onderhoud, reparatie en/of revisie aan een open-kleppen-fluit valt meestal iets duurder uit,
-
De fluiten zijn minder geschikt voor spelers met kleine handen.
Weer zo'n extraatje: de B-voet.
Het bereik, de toonomvang, van een standaard dwarsfluit loopt in het laag door tot C, maar een fluit met een B-voet kan nog een halfje lager, tot de B dus.
Deze toon komt af en toe voor in de muziek, maar belangrijker is dat je dankzij de B-voet de hoge C gemakkelijker kunt spelen: druk de lage B klep dicht en je kunt C4 beter 'raken'.
Door de extra lengte (en dus extra gewicht) klinkt een B-voet fluit iets massiever en dat wordt door sommigen als een pluspunt gezien.
Prachtig dat zilver, poetsen maar.... met beleid!
Gebruik in ieder geval geen zilverpoetsmiddel, want het krijt in het middel komt ook tussen de draaipunten van de assen terecht: niet echt bevorderlijk voor het mechanisme.
Dwarsfluitatelier Kampen beveelt het gebruik van speciale microvezel poets-doeken aan: deze doeken ontvetten de fluit, brengen het hoogglans terug en zijn zeer zacht (zie: producten en diensten). Ook zilverpoetsdoeken moeten met mate gebruikt worden.
Vloeitjes maken meer kapot dan je lief is....
Eén van de slechtste gewoonten die de fluitisten ontwikkeld hebben is het door-halen van sigarettenvloeitjes tussen de polsters en het toongat.
De fluitist hoort een plakgeluidje bij het openen van de klep en hup: vloeitje er onderdoor! De hoop is dat het plakken dan is afgelopen (en meestal is dat niet het geval), maar wat we zeker weten is dat het polstertje onder die 'behandeling' lijdt. Heel wat polsters worden op die manier letterlijk doorgeschuurd en dan is vervanging daarvan nodig. Dat is geen simpel klusje en de portemonnee wordt daardoor weer een stuk dunner.
Het plakken kun je voorkomen door de fluit nauwkeurig te drogen, geen vocht in de kleppen te laten lopen (weg die standaard), niet te snoepen of te eten vóór het spelen en de fluit regelmatig buiten de deur te doen voor een échte schoonmaakbeurt.
Condens in de buisdelen, mooi laten zitten! Mooi niet!
Een dwarsfluit moet zeer regelmatig gedroogd worden. De druppels in de buisdelen kunnen op de polsters (de afsluitende elementen in de kleppen) lopen en deze kunnen door het vocht vervormen, verharden en vervuilen. Bovendien kunnen de agressieve bestanddelen in het vocht de zilverlaag in de fluit aantasten. Drogen dus, iedere keer weer. Voor het laatste restje vocht in het kopstuk is de kopstukwisser ontwikkeld (zie: producten en diensten).
Ideaal zo'n fluitstandaard, zeker voor de reparateur!
De dwarsfluiten waar steevast het meeste werk aan verricht moet worden tijdens een onderhoudsbeurt, zijn de fluiten die op een fluitstandaard staan te verpieteren.
Het vocht loopt, door de verticale stand, uit de toongaten op de polsters, het instrument verkleurt sterk en stof en andere fluitvijanden kunnen onbeperkt hun gang gaan. En als Fikkie niet op tijd wordt uitgelaten........
Een dwarsfluit koop je in een muziekwinkel!
Ik dacht 't niet! Je moet enorm veel kaas gegeten hebben van het onderwerp dwarsfluit om de klant te kunnen wijzen op alle ins en outs rond het instrument en het bespelen daarvan! Loopt er in de winkel überhaupt iemand rond (vraag er eens naar...) die dwarsfluit kan spelen, zodat de klant het verschil kan horen tussen de ene en de andere fluit? Zo niet, hoe zit het dan met de noodzakelijke voorcontrole, de garantie en de service? Een auto laten repareren door een monteur zonder rijbewijs komt ook een beetje vreemd over. De kans van slagen is groter en het vertrouwen neemt toe als je met specialisten te maken hebt en Dwarsfluitatelier Kampen is zo'n specialist!
Neem de proef maar op de som.....
De fluitdocent beveelt aan, heeft een 'adresje'!
Er zijn nogal wat fluitdocenten die een hechte relatie onderhouden met een muziekwinkel. Helaas heeft dat vaak niets te maken met kwaliteit, betrouw-baarheid en een realistische prijsstelling, maar wel alles met bankrekeningen en provisies. Deze docenten, tuk op een zakcentje, kiezen niet in eerste instantie voor het belang van de leerling, maar voor het eigenbelang. Jammer, temeer daar de leerling, die erop vertrouwt dat de docent alles in het werk zal stellen van hem of haar een goede muzikant te maken, gedegradeerd wordt tot melkkoe.
Uiteraard zijn er ook zeer veel docenten die het vormen van de leerling als hoofddoel zien en als Dwarsfluitatelier Kampen aanbevolen wordt is er helemaal geen vuiltje aan de lucht!
Een muzieklessenaar is een muzieklessenaar, toch?
Nee hoor, de lessenaars voor vrijwel alle bespelers van een blaasinstrument moeten voldoende hoog reiken: de muzikant moet recht vooruit kunnen kijken! Een gebogen, naar voren toe neigende houding is zeker niet aan te bevelen: het belemmert een goede luchtstroom.
Een nieuwe dwarsfluit is altijd o.k!
Was het maar zo, dan ging er voor Dwarsfluitatelier Kampen niet zoveel tijd zitten in de vóórcontrole van deze instrumenten. Er moet altijd gesleuteld worden aan nieuwe instrumenten voordat deze aan de klant overhandigd kan worden. Dit geldt voor de studie- maar ook voor de professionele dwarsfluiten.
Kaf en koren: testen maar.
Een eenvoudige maar doeltreffende test om te bepalen of een dwarsfluit o.k. is:
sluit met de pink van de rechterhand alvast alle kleppen van de voet.
Speel een G (in de balk) en druk in één beweging alle andere kleppen dicht.
De lage C moet nu als vanzelf aanspreken. Lukt dit niet of moet veel kracht op
de kleppen uitgeoefend worden: wegleggen en naar een ander instrument vragen enz. enz. (of contact opnemen met Dwarsfluitatelier Kampen natuurlijk!)
Letterlijk honderden tips, weetjes, ditjes en datjes zouden aan dit verhaal toegevoegd kunnen worden, maar Dwarsfluitatelier Kampen is al blij dat u het tot hier volgehouden heeft!
Zoals eerder vermeld: laat wat van u horen, één telefoontje (of mailtje) en er gaat een fluitwereld voor u open! (zie info)
begin pagina
ij de aanschaf van een muziekinstrument is het heel belangrijk vooraf te weten waaraan je begint en dat geldt uiteraard ook voor de dwarsfluit!
